همیشه تصورم این بود که هر وقت بخوام ازدواج کنم حتما میرم حرم و مولای رئوفمو دعوت میکنم . حالا که وقتش رسیده و من از روز ولادت مادر قدم به خانهی دیگری می گذارم وقت نکردم که برم و کارت دعوت رو بندازم توی ضریح ...

اما مطمئنم اون مولای رئوفی که من دارم قدمش رو روی دو چشمانم میگذاره و محفل ما رو متبرک میکنه...
برای بیگناه برگزارشدنش دعا کنید :'(

دلم برای بخشهایی از گذشته ام تنگ شده، مثلا برای صفای باطن نوجوانیم برای نمرات ۲۰ دانشآموزیم ، برای کارهای فرهنگی جوانیم، برای ساخت کلیپ صوتی و یا تصویری حتی برای در کوچه دویدنهای کودکیم ...

برای همه ی اینها تنگ شده :'( دلم کمی گذشته میخواهد

+همانا انسان یک چیزیش میشه!

یک بنده خدایی قبلا برای قضا شدن نمازش گریه می کرد

الان برای رنگ یک وسیله

فاتحه بخونید براش، خیلی گناه داره!

هر چه به دنبال تاریخچه اش گشتم دیدم که ولنتاین هیچ سند محکم تاریخی نداره ، در واقع بهانه ای برای دوست دختر و دوستپسرها شده! که با اهدای چند خرس و قلب پارچه ای و مسخره مثلا به هم ابراز عشق کنند!

وگرنه برای هر انسان متاهل و متعهدی، هرروز روز عشق هست!